Sport

ANALYSE | De metamorfose van NEC en hoe Meijer uit een diep dal kroop

Rogier Meijer kan weer lachen, hij heeft NEC op de rails gekregen
Rogier Meijer kan weer lachen, hij heeft NEC op de rails gekregen © Orange Pictures
NIJMEGEN - Met horten en stoten rommelde NEC zich door het seizoen. De resultaten vielen tegen, de supporters morden en vuurden hun giftige pijlen vooral af op trainer Rogier Meijer. Maar de wederopstanding van de Nijmeegse trots is spectaculair. Ook al beschikt NEC in de selectie over veel kwaliteit. Een reconstructie van toen en nu, met Meijer in de hoofdrol. En hoe het kan verkeren in de opportunistische voetbalwereld.
NEC begint het nieuwe seizoen, na een moeizame jaargang, toch weer met hoge verwachtingen. Twaalf nieuwe spelers worden gehaald. Het linker rijtje in de eredivisie moet structureel het doel worden aan de Waal. Als gulste gever van NEC heeft Marcel Boekhoorn niet voor niets fors geïnvesteerd en dat moet er nu maar eens uitkomen. Er is lang gezaaid, nu is het tijd voor de oogst.
Spelers als Jasper Cillessen, Lasse Schöne, Bram Nuytinck, Magnus Mattson en Koki Ogawa vormen het ervaren geraamte van de ploeg. Zeker met het programma rekent iedereen op een veelbelovend begin. Later komt ook aanvalsleider Bas Dost nog naar Nijmegen.

Direct onder druk

De start is echter vals. NEC verliest thuis van Excelsior en gaat ook bij Heracles Almelo lelijk onderuit. Meijer staat meteen onder druk bij supporters en media. De aanhang scandeert zijn naam en doet dat niet op een prettige manier. Ook technisch directeur Carlos Aalbers krijgt kritiek.
De aantijgingen naar Meijer, vaak anoniem via social media, zijn soms spijkerhard en ronduit respectloos. Ook zijn vrouw en kinderen hebben er veel last van. De Achterhoeker gaat er zichtbaar onder gebukt. Enkele (cynische) uitspraken die de geplaagde coach in de media doet, werken uiteraard alleen maar averechts. Maar ook Meijer is maar een mens.

Vermoeidheid en stress

De resultaten blijven lang ondermaats. Het voetbal sprankelt zelden. Thuis kan niet worden gewonnen van Almere City en FC Volendam. Opnieuw is vooral de trainer de kop van jut. Eind oktober uit bij AZ is de vermoeidheid en stress van Meijers gezicht af te scheppen.
Witte zakdoekjes en zelfs grote spandoeken met 'Meijer rot op' worden getoond voor het oog van de draaiende camera's. NEC valt terug naar de zestiende plaats, de gevaarlijke nacompetitieplek. De directie blijft echter achter haar trainer staan, al wordt intern wel over zijn positie gesproken.
Rogier Meijer in oktober tijdens AZ - NEC
Rogier Meijer in oktober tijdens AZ - NEC © Orange Pictures
En dan komt de ommekeer. Die hem vaak in kleine dingen zit. De rentree van de voetballende verdediger Philipe Sandler speelt ontegenzeggelijk een belangrijke rol. In zijn kielzog kan ook Nuytinck zich herstellen van een zwakke start van het seizoen.

Passeren van Schöne

Steeds meer spelers als Proper, Mattson en Ogawa groeien naar een topvorm en raken op elkaar ingespeeld. Het vertrouwen neemt toe. Meijer durft ondertussen een grote naam - zelfs aanvoerder - als Lasse Schöne te passeren, omdat het voor de Deen steeds moeilijker wordt om de afstanden te belopen.
En hij schroomt ook niet om het talent Robin Roefs (21) kansen te geven onder te lat ten koste van voormalig international Jasper Cillessen. Meijer speelt misschien met vuur, maar houdt alle kikkers behendig in de kruiwagen, omdat hij voor iedereen in zijn selectie aandacht heeft. Dat dwingt niet alleen in de groep, maar ook in de top van de club respect af.

Onverstoorbaar

De nuchtere maar altijd keihard werkende Doetinchemmer knokt zich langzaam uit een diep donker dal. Soms legt hij zijn oor te luister bij technisch directeur Carlos Aalbers en Boekhoorns slimme adviseur Fred Rutten, maar bovenal blijft hij onverstoorbaar en vasthouden aan zijn visie. Meijer - ooit wordt hij natuurlijk trainer van De Graafschap - komt glorieus als winnaar uit de strijd.
NEC gaat namelijk presteren, het enige dat telt in topsport. Het restant van de gestaakte wedstrijd bij AZ (1-2) wordt succesvol uitgespeeld en vanaf dat moment stromen de punten binnen. In sneltreinvaart klimt NEC met grote passen op de ranglijst.

Meedoen op twee fronten

Inmiddels wordt meegespeeld om de tickets voor Europees voetbal. En zijn de halve finales van de beker bereikt. De magische Rotterdamse Kuip lonkt. Het fletse vaak behoudende spel is ingeruild voor swingend aanvallend voetbal met FC Twente en Heracles thuis als recente voorbeelden.
De storm van het najaar is gaan liggen. Met de lente op komst bloeit NEC als nooit tevoren. Overal zie je lachende gezichten, van de hondstrouwe vrijwilligers tot suikeroom Boekhoorn en van reservespeler Rober Gonzalez tot hoofdtrainer Meijer. Hij ziet er gelukkig weer fris uit en heeft ook aan uitstraling gewonnen.

Leukste voetbal in jaren

Het enthousiasme rolt weer van de tribunes, supporters vertellen spelers dat ze het leukste voetbal in jaren zien. De trots op Eniesee is terug. Het stadion zit stampvol, mensen genieten en maken plezier. De Vierdaagsefeesten zijn er niets bij. Het bier vloeit rijkelijk, al vragen ze er in De Goffert 'schaamteloze hoofdprijzen' voor.
Maar zo kan het dus verkeren in topvoetbal, dat zich als wereldje misschien nog wel het best laat omschrijven als emotioneel en opportunistisch. Het voetbal is van het publiek. En de mensen die een kaartje betalen, hebben recht op hun (kritische) mening. Ze mogen best ergens iets van vinden. Het is hun cluppie.

Complimenteus spandoek

Het zou daarom mooi zijn als de fanatieke aanhang van NEC de naam Rogier Meijer binnenkort nog eens door het prachtige stadion laat galmen. Maar dan op een respectvolle manier. Een paar minuten lang. Graag met een complimenteus spandoek erbij. Meijer verdient namelijk de credits van deze knappe transformatie.