Sport

72 uur vast in de woestijn: 'Zolang je water hebt, ga je niet dood'

Martin van den Brink.
Martin van den Brink. © Mirjam Albers
HARSKAMP - Door zanderige duinen en rotsachtige heuvels 7891 kilometer in een truck rijden: Martin van den Brink heeft het vaker gedaan in de Dakar Rally. Twee nachten in de Saoedische woestijn doorbrengen met diezelfde truck, maar dan kapot? Dat is een eerste keer. "Zolang je water hebt, ga je niet dood", zegt de Harskamper. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is.
De Dakar Rally is intussen acht etappes oud. Martins zoon Mitchel lijkt het voor de wind te gaan: hij is maandag als eerste geëindigd en staat tweede in het klassement, met nog vol zicht op de eerste plek. Vader Martin heeft het wat zwaarder te verduren. Hij kwam als zestiende over de finish en staat twintigste in het klassement: "Het is moeilijk rijden met één hand. Vanaf etappe zes gaat het lastig."

Etappe vol ellende

Want die verliep allesbehalve soepel voor de Harskamper. Die beruchte etappe had een 48-uursrace moeten zijn, maar voor Martin wordt dat er een van meer dan 72 uur. De ellende begint al op 3 kilometer na de start als hij met zijn truck de duinen in rijdt. "Het was hoog klimmen. Bovenop lag iemand en die moest ik ontwijken, waardoor ik over een rare bult ging en dat ging met veel geweld", vertelt Martin.
Het gevolg is een gebroken stuur. Gelukkig is daar nog de redding in de vorm van Anja van Loon, waar Floor Maten uit Gorssel de navigator voor is. Met een nieuw stuur kan Martin zijn weg vervolgen, maar wel met één hand. Zijn linkerpols heeft namelijk een flinke klap gekregen bij het breken van het stuur en blijkt gekneusd. "Sturen en schakelen met één hand is lastig. En nogal pijnlijk."
De ellende is daarmee niet klaar. 's Nachts kantelen ze tussen bivak (een soort rustpunt) B en C van de duinen af. "Er kwam daar niemand meer langs, dus we zijn de volgende ochtend pas overeind getrokken", vervolgt de bestuurder kalm zijn verhaal.

Helpen en geholpen worden

De eerste 24 uur van de etappe zitten erop en Martin kan verder naar bivak D. Onderweg verliest hij opnieuw tijd, maar dit keer niet vanwege eigen pech. "Je komt zoveel problemen tegen onderweg en je wilt helpen", zegt Martin. Dus helpt hij Van Loon door haar los te trekken uit het zand en geeft hij de Japanner Sugawara nog wat brandstof. "Dat kost je zo weer anderhalf uur."
En nog is het niet klaar met de pech. In de moeilijkste duinen van het parcours en het verste weg van de bewoonde wereld, 6 kilometer voor bivak E, blijven ze weer steken. "Daar kon niemand komen", vertelt Martin. "Ze wilden ons ophalen met de helikopter, maar wij wilden door. Dus we hebben dan maar weer een nacht in de woestijn gewacht."
De routinier blijft de rust zelve. "We hebben hout gesprokkeld en een vuurtje gemaakt. De helikopter kwam 's nachts nog wat water en eten brengen en we hebben onder een mooie sterrenhemel geslapen."
De 48 uur zitten er ruim op en de rustdag is ondertussen al begonnen als William de Groot om 15.00 uur te hulp schiet. "Met een kapotte truck en gebroken hand is hij naar ons toegekomen en heeft hij ons weer rechtgezet. Vervolgens hebben we nog 800 kilometer in het donker gereden."
Gehavend komt zijn team de volgende ochtend aan op het eindpunt. Twee uur later staat de volgende etappe weer op het programma. "We hebben geen slaap gehad. Maar goed, dat waren we ondertussen wel gewend." En elk voordeel heeft zijn nadeel. "Wij waren er niet, dus we hebben alle monteurs op Mitchel gezet, want die had ook veel onderhoud nodig. Eigenlijk kwam het wat dat betreft goed uit."

Rijden voor Mitchel

Want Mitchel kan nog winnen. En hoewel uitrijden altijd een doel is voor Martin, rijdt hij met zijn team toch vooral voor zijn zoon. "Die beker willen we mee naar Harskamp nemen." Om dat te kunnen doen, moet Mitchel 1 uur en 50 minuten goed maken op de Tsjech Martin Macik. "We moeten bij Macik vannacht nog even wat doen bij de camper", lacht Martin.
Maar vooral moet vader in de race blijven en dus nog vijf etappes met één hand doorrijden. "Als het aan mij ligt dan lukt dat ook, maar het valt niet mee."