Sport

Estavana Polman gretiger dan ooit: 'Ik wil weer schitteren in Oranje'

Polman zaterdag in actie tegen Hongarije
Polman zaterdag in actie tegen Hongarije © Orange Pictures
ARNHEM - Haar rechterknie blijft een serieus zorgenkindje. Drie langdurige blessures stelden het geduld van de Arnhemse handbalster danig op de proef. Maar de spelverdeelster van het Nederlands team krabbelde telkens weer op. Nu staat ze aan de vooravond van haar zesde WK. Polman (31) zegt er eindelijk eens helemaal klaar voor te zijn. "De laatste drie toernooien was er geen goed gevoel. Maar nu wel", jubelt ze.
Zoals zo vaak spat het enthousiasme er vanaf dat dan weer overslaat op de rest van de groep. Polman lacht, grapt, dolt. Ze oogt scherp en fit. Overduidelijk zit de bekendste handbalster van Nederland goed in haar vel.
"We zijn net een stel losgeslagen apen", zegt ze op het trainingscomplex van Papendal. "Een sleur wil ik het niet noemen, maar je bent hier even uit het normale ritme van je club. Als we elkaar dan weer zien, pratend in onze eigen taal, is dat nog steeds een feestje voor mij."

Plannen in Boekarest

Polman woont alweer een tijdje in Roemenië. Ze speelt er veel en doet dat meestal ook goed bij haar club Rapid Bucuresti. Haar dochter Jesslyn zit er op een internationale school en ook vriend Rafael van der Vaart is regelmatig thuis. "Voor zijn analistenwerk bij de NOS en Ziggo vliegt hij natuurlijk veel heen en weer, maar meestal zijn we gewoon allemaal samen. Dat gaat top. Natuurlijk is het veel plannen, maar opa en oma komen ook vaak onze kant op als onze schema's niet passen."
Op haar dertiende debuteerde Polman, afkomstig uit een echte volksbuurt, al bij het Arnhemse AAC 1899. Ze was daarmee de jongste debutante ooit in de eredivisie. Zes jaar later speelde ze in Denemarken. "Ik woonde ineens op mezelf en moest plotseling mijn eigen kleren wassen. Voor het eerst ver van huis. Ik vond dat echt moeilijk", zei ze daar ooit over."
Polman werd volwassen en leek vergroeid met het Deense Esbjerg. Ze werd zelfs uitgeroepen tot beste speelster van de competitie. Maar na een groot aantal succesvolle jaren in Jutland verliet Polman de club, die ze tien jaar diende, in mineur. Een conflict met de trainer leidde tot een pijnlijk vertrek door de achterdeur.
Estavana Polman is klaar voor het WK
Estavana Polman is klaar voor het WK © Orange Pictures
Na een gedwongen pauze zonder wedstrijden dook ze plotseling op in Roemenië, een land waar het handbal enorm leeft. "Ik zit er goed op mijn plek. Ben blij dat ik zo'n mooie stap aan het eind van mijn carrière nog mag meemaken. Je weet vooraf dat de mentaliteit heel anders is en dat klopt dus ook."

'Deze fans staan je buiten op te wachten'

Ze geeft een voorbeeld van de hartstochtelijke supporters van Rapid Bucuresti. "Het zit vooral in de manier van reageren die bij de mensen veel intenser is. Als je slecht speelt, staan de fans je gewoon buiten op te wachten en willen ze een verklaring. Wedstrijden in Roemenië worden uitgevochten op leven en dood. De druk is enorm en zoveel groter dan ik gewend was. Daar ga ik wel lekker op."
De stad Boekarest heeft misschien niet het meest positieve imago in Europa, maar Polman houdt graag een promotiepraatje. "Ik zou de mensen willen adviseren, ga een keertje naar Boekarest. Je hebt hier alles. Het is een echt een mooie en interessante stad. Je ziet in het land veel verschil tussen arm en rijk en oud en nieuw, maar ik heb er mijn rust gevonden."
Die rust vindt ze ook bij het Nederlands team. Voor Polman is Oranje al tien jaar een vertrouwde omgeving. Ze hoort bij de meest ervaren speelsters. Om haar heen ziet ze momenteel veel kwaliteit. En dat is nodig, want donderdagavond begint de ploeg aan een belangrijk WK. Op dat toernooi betekent een plek in de kwartfinales plaatsing voor het het Olympisch kwalificatie toernooi, het grote doel van het team de komende weken.
Journalisten willen altijd alles weten van Polman, hier op Papendal
Journalisten willen altijd alles weten van Polman, hier op Papendal © Orange Pictures
Dinsdag stapten de handbalsters in het vliegtuig voor de reis naar het Deense Frederikshavn waar in de poulefase en hoofdronde de wedstrijden worden gespeeld. Polman heeft vlak voor het begin een veel beter gevoel dan de afgelopen jaren.

'We spreken irritaties nu uit'

Onderlinge irritaties en oud zeer zijn uitgesproken als je speelsters en staf mag geloven. "We zijn volwassen geworden, spreken dingen direct tegen elkaar uit en hebben allemaal weer stappen gezet Dat is zo mooi om te zien! Het maakt me enorm trots. Ons team heeft echt weer een groei doorgemaakt."
Die positieve elementen moeten leiden tot een onverslaanbaar team dat teamgeest koppelt aan individuele kwaliteit. En Polman gelooft daar heilig in. "We gaan een medaille meenemen, dat denk ik echt. Het wordt er ook weer tijd voor. En zelf sta ik er nu ook heel anders in. Ik ben nauwelijks fit geweest tijdens de vorige toernooien, maar uiteindelijk zeg je dan toch ja als er een beroep op je wordt gedaan. Maar achteraf had ik het vorige WK in 2021 beter niet mee kunnen gaan."

'Die knie wordt nooit meer zoals het was'

Het gevolg van al dat blessureleed is dat Polman nog meer geniet van het spelletje handbal. "Je ontdekt dat het niet vanzelfsprekend is dat je dit kunt doen. Ik geniet nu van elk mooi moment dat ik mag meemaken. Door die knie is de onbevangenheid die ik altijd had wel wat weg. Ik kan ook geen hele wedstrijden meer volhouden. Het wordt nooit meer zoals het was."
"Nee bang ben ik niet. Dat kan ook niet, maar het zit wel in je hoofd dat je fit moet blijven. Ik wil zo graag weer schitteren voor dit team en denk dat het dit WK kan. In 2019 werden we wereldkampioen in Japan. Nou, het gevoel dat er toen was, hebben we nu weer."