Sport

Burgemeester Marcouch geniet van Marokko op WK

Ahmed Marcouch, burgemeester van Arnhem.
Ahmed Marcouch, burgemeester van Arnhem. © ANP
ARNHEM - Marokko speelt dinsdagmiddag tegen Spanje op het WK. Ook de gemeenschap in Arnhem volgt deze achtste finale op de voet. Burgemeester Ahmed Marcouch roept op tot verbroedering en blijdschap in zijn stad.

Gaat u zelf kijken vandaag?

"Nee, ook vandaag lukt het me helaas niet om het Marokkaanse elftal te zien. Ik ben aan het werk en zie de uitslag later wel. Als het gaat om voetbal ben ik ook geen fanatieke volger, maar als als het me lukt kijk ik graag. Ik bezoek ook weleens wedstrijden van Vitesse. Mijn hart klopt zowel voor Nederland als Marokko en wat me vooral goed doet is dat ze allebei worden toegejuicht, ook door veel mensen in Gelderland."

Welke verschillen ziet u tussen het voetbal van Marokko en dat van Nederland?

"Bij Marokko valt me de passie en de lenigheid van de spelers wat meer op. Ze spelen ook met iets meer lef. Dat vind ik mooi om te zien. Bij Nederland is het nogal behoedzaam. Maar ik zie wel dat ze allebei het gevecht aangaan. Mooi is dat ook de Nederlanders de kwaliteiten van spelers als Ziyech en Amrabat toejuichen en herkennen, want ze zijn natuurlijk hier geboren."

In hoeverre hebben dit soort jongens effect op jongeren in onze samenleving? Ziet u ze als een rolmodel?

"Zeker zijn ze dat. Een toernooi als het WK doet ertoe. Deze wedstrijden worden door een miljoenenpubliek bekeken. Maar het is veel meer dan voetbal. Het is naïef om te denken dat het alleen maar dat rollende balletje is. Het effect zit hem vooral in de attitude van spelers waarmee duizenden jongeren worden geïnspireerd, los van alle status en rijkdom die de voetballer hebben."

Kunt u een voorbeeld geven?

"Toen Marokko van België won, maakte Ziyech op het veld een religieuze buiging naar de schepper en ging op zijn knieën. Uit dankbaarheid zoals dat ook gaat in het Islamitisch gebed. In het christelijk geloof slaan ze een kruisje. Zo zijn er vele manieren tot inspiratie. Ook in moreel opzicht naar de fans in het stadion dat je je eigen geloof mag belijden. Voor veel jongeren is religie en het vinden van je identiteit namelijk ook een grote zoektocht."

De kern is de juiste houding laten zien?

"Ja, dat je eerbieding kunt zijn. Netjes, lief en beleefd zijn, ook naar je ouders. Zo zag ik een speler van Marokko na afloop naar zijn moeder gaan voor een knuffel. Die foto ging viraal. Dat is mooi en het is belangrijk. Het is dus veel meer dan alleen het spel waarmee sporters op zo'n groot toernooi een rolmodel kunnen zijn voor anderen."

In Rotterdam ging het vorige week helemaal mis na een wedstrijd van Marokko en braken er rellen uit. Op social media krijgt u het verwijt dat u dat niet veroordeelde.

"Ik vind dat niet terecht. Ik ben de burgemeester van Arnhem en het is dan niet aan mij. Het gaat om een minderheid, maar wel om een relevante minderheid. Ik ben vooral betrokken bij mijn stad en zou willen oproepen tot blijdschap zoals we dat tot nu toe gezien hebben. Hopelijk kunnen we die lijn vasthouden en gaan zowel Nederland als Marokko nog ver komen."

Vindt u eigenlijk dat het WK in Qatar gehouden had mogen worden?

"Als je het hebt over de rol van arbeidsmigranten, uitbuiting en hoe rechten van mensen worden geschonden, dan is het volkomen terecht dat er kritiek op is gekomen. Gelukkig zijn er ook statements gemaakt. Maar de keuze voor Qatar is gemaakt en vanaf dat moment kun je beter kijken wat je dan met die aanwezigheid kunt doen. Er ligt namelijk ook weer een kans om belangrijke zaken zoals het hebben van gelijke rechten, het geloof, goed uit te dragen. Hoe de FIFA daar helaas mee omgaat, vind ik teleurstellend. Het is hartstikke laf."

U doelt op het niet mogen dragen van de One Love-band bijvoorbeeld?

"Ik vind het jammer. Dat de KNVB maar ook onze bewindspersonen in Qatar geen duidelijk statement hebben gemaakt, noem ik een gemiste kans. De kern van alles is om te mogen en kunnen zijn wie je bent. En daarin barmhartig zijn. Of je homo of lesbisch bent, welk geloof je ook belijdt, iedereen is gelijk en moet die veiligheid voelen. Het ergste is als veiligheid onder je voeten wegvalt . Pas al die er is, als je mag leven in vrijheid en die overal kunt uitdragen, kun je leven zonder angst. Juist zo'n WK, waarbij ik me iedere keer weer verwonder hoe het alle lagen van de samenleving verbindt, doet er dan toe. Het samen bij elkaar kunnen zijn, die diversiteit en inclusie vergroten. Dat is waar het om draait."