Sport

ANALYSE | Alarmfase één voor Vitesse, maar Letsch wil de noodklok niet luiden

De kwetsbare defensie van Vitesse
De kwetsbare defensie van Vitesse © Omroep Gelderland
ARNHEM - Vitesse lijkt absoluut niet klaar voor de start van de competitie. Het elftal rammelt aan alle kanten en de zekerheid op snelle versterkingen wordt trainer Thomas Letsch niet gegarandeerd. Toch blijft de Duitser mild.
Twee jaar geleden toen Letsch begon aan zijn klus in Arnhem vormde de ploeg zich in de voorbereiding. Met een 3-5-2 systeem werd de basis gelegd voor een topjaar, waarin Vitesse de bekerfinale haalde en zich met een vierde plek plaatste voor Europees voetbal. Vorig jaar was de voorbereiding moeizaam, mede door de onzekere status van de sterspelers Riechedly Bazoer en Oussama Tannane. Maar uiteindelijk stond er een elftal dat zich in augustus door de play-offs van de Conference League wist te worstelen. En volgde een historische Europese campagne.

Los zand

Een enorm contrast met de huidige status van Vitesse. Los van de matige resultaten is de ploeg nog los zand. Het ontbreekt aan creativiteit en scorend vermogen en defensief oogt het, vooral als Vitesse opschuift, enorm kwetsbaar. Het is alarmfase één, want met deze ploeg doet de ploeg echt niet mee in de subtop.

Moeilijk scorend

"We maken heel moeilijk doelpunten", constateert Letsch. "We hebben de laatste twee wedstrijden alleen gescoord uit standaardsituaties. En verder hebben we nog heel veel om aan te werken. Maar ik kijk niet naar eventuele nieuwe spelers. Dat is niet mijn job. Ik moet het doen met degenen die er nu zijn."
Thomas Letsch klaagt niet
Thomas Letsch klaagt niet © Omroep Gelderland
De trainer stelt zich heel solidair op. Maar hij benadrukte eind vorig seizoen al dat hij geen overbruggingsjaar wil bij Vitesse. "Ik heb twee topseizoenen beleefd, dan wil ik nu in mijn laatste jaar geen genoegen nemen met veel minder. Maar we moeten eerlijk zijn. Met de huidige selectie is meedoen om Europees voetbal niet haalbaar."

Minder kaliber

En dat is een juiste constatering van de realistische Duitser. Vitesse ontbeert eenvoudigweg kwaliteit. Sleutelspelers als Riechedly Bazoer, Eli Dasa en Loïs Openda zijn er niet meer en hun vervangers zijn allemaal van een minder kaliber. En vooral aan de bal oogt het vaak armoedig, terwijl het elftal de tegenstander ook niet zo goed kan afjagen als in de voorbije seizoenen onder Letsch.

Arcus is geen Dasa

In het doel krijgt Jeroen Houwen voorlopig de voorkeur, mede door de blessure van Markus Schubert. Maar beide doelmannen zijn sowieso geen zekerheid. Rechtback Carlens Arcus heeft net zoveel offensieve drang als zijn voorganger Eli Dasa, maar die was veel bepalender en zorgvuldiger in de passing. Arcus oogt bovendien defensief nogal kwetsbaar. Op links is en blijft Maxi Wittek een gevestigde naam die ongetwijfeld weer voor veel assists zal zorgen.

Drie nieuwe centrumverdedigers

Vitesse haalde drie nieuwe centrale verdedigers na het vertrek van Riechedly Bazoer, Danilho Doekhi en Jacob Rasmussen. De Portugees Ferro oogt fysiek heel sterk en is al redelijk ervaren, maar is aan de bal vrij matig. Melle Meulensteen heeft zich al wel bewezen als een degelijke eredivisiespeler, maar oogt de laatste duels wel erg slordig. En Ryan Flamingo lijkt nog te licht voor dit werk. Daarom zal Enzo Cornelisse, die opbouwend veel kwaliteiten heeft, mogelijk als basisspeler starten aan het seizoen.
Aanvoerder Matus Bero met achter hem de nieuwe aanwinst Ferro
Aanvoerder Matus Bero met achter hem de nieuwe aanwinst Ferro © Omroep Gelderland
Op het middenveld zijn Sondre Tronstad en Matus Bero de degelijkheid zelve, maar qua creativiteit schieten zij duidelijk tekort. Ook Toni Domgjoni is geen gedroomde nummer tien. Daan Huisman heeft op die positie nog het meeste te bieden. Eigenlijk is de conclusie dat Vitesse nooit een waardige vervanger heeft gevonden voor de huidige NEC'er Tannane.

Geen garantie op doelpunten

De kans is ook aanwezig dat Vitesse met twee centrale middenvelders en drie spitsen gaat spelen, maar ook daar mist de ploeg de juiste spelers voor. Million Manhoef heeft wel creativiteit, maar als linkspoot vanaf rechts gaat hij eigenlijk altijd naar binnen toe en hij is vaak ook te veel balverliefd. Nikolai Baden Frederiksen is als diepe spits wel erg zelfzuchtig en voor die houding is zijn rendement net niet hoog genoeg. De jonge Mohamed Sankoh speelde vooral in jeugdploegen en lijkt nog niet echt toe aan voetbal tegen echte mannen. Thomas Buitink staat fysiek wel zijn mannetje, maar na een doelpuntrijke fase in 2019 scoort hij nog maar moeizaam.
De ietwat egoïstische spits Nikolai Baden Frederiksen
De ietwat egoïstische spits Nikolai Baden Frederiksen © Omroep Gelderland
Een creatieve en liefst scorende nummer tien, een spits met een garantie op doelpunten en eventueel nog een vleugelspits zouden van Vitesse een ploeg kunnen maken die zoals gebruikelijk toch weer meedoet om Europees voetbal. Of die ook komen is maar de vraag. Veel trainer zoude de noodklok luiden in een dergelijke situatie. Toch gaat Thomas Letsch niet lopen klagen en dat siert hem, maar ook hij weet dat in voetbal het afbreukrisico heel groot is.