Sport

Langlaufster thuis na ernstig ongeluk: 'Een geluk dat ik het overleefd heb'

Bruna werkt thuis al flink aan haar herstel.
Bruna werkt thuis al flink aan haar herstel. © RTV Nunspeet
NUNSPEET - Ondanks haar verwondingen na een ernstig ongeluk wil langlaufster Bruna Moura uit Nunspeet nog steeds naar de Olympische Spelen. In 2026 hoopt ze alsnog aan de start te kunnen staan.
Bruna botste een paar weken geleden met het busje waarin zij zat frontaal op een vrachtwagen in Italië. Ze was onderweg vanuit Italië naar het vliegveld in München om daarvandaan naar Beijing te vliegen. Ze is blij dat ze het verhaal kan navertellen.
Bekijk hier hoe Bruna terugkijkt op haar ongeluk:
Langlaufster blij na overleven ernstig ongeluk
“Ik heb een beschermengel naast me en dat is mijn vriend Pascal. Ik zit normaal altijd voorin de auto en nu had hij me gevraagd om achterin het busje plaats te nemen. Dat is mijn geluk geweest”, vertelt ze. De plek waar Bruna zat, is de enige plek in het busje dat niet beschadigd is geraakt.

'Het is fijn om thuis te zijn'

Er staat Bruna nog een lang hersteltraject te wachten, maar dat houdt haar niet tegen om haar droom te verwezenlijken. Nu kijkt ze vanaf haar bed in de woonkamer toe hoe een landgenote in haar plaats de Spelen meemaakt en dat voelt zuur. “Ik had daar eigenlijk moeten staan, maar ik besef ook dat ik geluk heb dat ik er nog ben. Ik heb veel pijn, maar het gevoel om nu eindelijk thuis te zijn bij de mensen waar ik van houd, is onbeschrijfelijk.”

Sporten was uitgesloten

Dat Bruna een vechter is, blijkt wel uit haar verleden. Ze had in haar jongere jaren al een missie. Zo wilde ze meedoen aan de zomerspelen op het onderdeel mountainbiken. Omdat een hartaandoening werd geconstateerd, ging dat niet door. Sterker nog: sporten was uitgesloten. Dankzij haar coach van destijds is het na een operatie toch goed gekomen en kon ze haar droom achterna.

Gebroken arm, voet en ribben

Bruna heeft na het ongeluk in Italië onder andere een gebroken arm, een gebroken voet en drie gebroken ribben opgelopen. Daarnaast nog inwendige verwondingen aan haar buik en longen. Ze slikt veel medicijnen om de pijn te onderdrukken.
“Het moeilijkste moment voor mij was de tweede nacht thuis. Pascal hielp me onder de douche, omdat ik niet zelfstandig kon staan. Ik kon m’n lichaam amper in een zittende positie houden vanwege de pijn. Op dat moment kwam de harde realiteit even binnen.”
Nu ze thuis is, is Bruna ook een groot fan van puzzels geworden. “Ik ben mijn eigen puzzel en moet het oplossen voor mezelf. De dokter is gelukkig heel positief. De operaties zijn goed gegaan. Het is nu een kwestie van geduld hebben en met hulp van de fysiotherapeut kleine stapjes vooruit maken”, vertelt ze.

Geluid van de ambulance

Het geluid van de ambulance speelt nog steeds vaak in haar hoofd. “Als ik afgeleid ben dan hoor ik het niet, maar is het stil om me heen, dan wel. Het was het eerste geluid dat ik hoorde toen ik m’n ogen opende terwijl ik nog in het busje lag.” Het idee dat de ambulancemedewerkers er waren om Bruna te helpen, maakt dat ze het er beter mee om kan gaan.

Zie ook: