Instellingen

Broer van Marije van Hunenstijn schreeuwend voor de televisie

Steven en Marije van Hunenstijn samen in de tuin in Apeldoorn.
Steven en Marije van Hunenstijn samen in de tuin in Apeldoorn. © Steven van Hunenstijn

APELDOORN - De wekker stond al vroeg in Apeldoorn vanmorgen. Alles om Marije van Hunenstijn naar de halve finale te schreeuwen. "Het is heel gaaf dat ze de 100 meter individueel mag lopen", vertelt haar broer Steven van Hunenstijn.

Vlak voor de Spelen zat de familie Van Hunenstijn bij elkaar in Apeldoorn, voor een klein uitzwaaifeestje. "Je moet wel iets doen. We hebben bij ons thuis in de tuin daarom even met zijn allen een barbecue gehad en een klein feestje gevierd. Dat was leuk. Uitzwaaien kon namelijk niet. Mijn moeder heeft Marije nog afgezet op Schiphol, maar kon ook alleen maar buiten blijven. Daarom hebben we haar thuis uitgezwaaid", aldus Steven.

Marije van Hunenstijn vertrok naar Tokio voor twee onderdelen. De 100 meter sprint en de estafette met de Nederlandse ploeg. Vanmorgen om 05.15 uur kwam de Apeldoornse voor het eerst in actie. "Ik had mijn wekker gezet op 05.00 uur en zat samen met mijn vriendin voor de buis." En dat gaat er dan niet rustig aan toe, zo vertelt de Apeldoorner. "Ik ben heel rustig en koel, tot Marije in beeld komt. Dan word ik gek en begin ik wel te schreeuwen."

'Heel bijzonder'

Marije liep om 05.15 uur de serie van de 100 meter. Hoewel ze haar beste seizoentijd liep, haalde de Apeldoorns de finale niet. Maar het is nog niet over voor haar, want de estafette wacht nog.

Marije van Hunenstijn in actie tijdens de 100 meter in Tokio.
Marije van Hunenstijn in actie tijdens de 100 meter in Tokio. © AFP/ANP

"Een halve finale moet erin zitten, daar zou ik al hartstikke blij mee zijn", vertelt Steven donderdagavond voordat Marije de 100 meter zal gaan lopen. Dat lukte dus niet, maar de trots overheerst wel op de Veluwe, vertelt haar broer. "Het is toch heel gaaf dat Marije de 100 meter individueel mag lopen. Het is heel bijzonder, het is toch het koningsnummer van de atletiek en misschien ook wel van de Olympische Spelen."

Alle ogen waren ook gericht op Van Hunenstijn, die door de afmeldingen van Dafne Schippers en Jamile Samuel de enige Nederlandse was op het sprintnummer. Volgens haar broer zou dat qua druk niet veel hebben uitgemaakt. "Het is jammer dat die andere twee niet meedoen, maar laten we hopen dat ze er staan bij de estafette." Want broer Steven verwacht dat daar de kansen liggen voor Marije.

Niet naar Tokio

Steven kan door de coronarestricties niet naar Tokio om zijn zus aan te moedigen, maar hij weet ook niet of hij daar anders nu wel was geweest. "Het had me heel gaaf geleken, maar het is zo prijzig, bijna niet te doen. De vlucht, hotel en tickets zijn bij elkaar duizenden euro's. Dan loopt het al aardig in de papieren. Over drie jaar zijn de Spelen in Parijs, dan gaan we lekker die kant op. Als alles zo doorgaat met Marije en er geen gekke dingen gebeuren, zijn we er gewoon bij."

Daarom probeert hij nu af en toe even te videobellen met haar zus. "Het is lastig plannen om contact te hebben door het tijdsverschil, maar gisteren heb ik haar voor half acht 's ochtends al even kunnen videobellen. Ze vindt het toch ook leuk even wat van ons te horen."

Het is dus nu vooral Marije volgen via de schermen thuis. "De hele familie zit voor de buis. Vannacht was alleen te vroeg om samen te kijken." Dat zal mogelijk bij de estafette anders zijn. "Als ze daar de finale halen zullen we lekker met zijn allen bij elkaar zitten. Je wil de successen dan toch samen delen."

💬 WhatsApp ons!
Heb jij een tip of opmerking voor de redactie? Stuur ons een bericht op WhatsApp of stuur een mail: omroep@gld.nl!