Gelderland

Elora en O’Neal beschadigd door tijd in gezinshuis: 'Ik ben mijn levensvreugde kwijt'

Voormalig gezinshuiskinderen en -moeder doen hun verhaal.
Voormalig gezinshuiskinderen en -moeder doen hun verhaal. © Omroep Gelderland
DE GLIND - "Ik ben mijn levensvreugde kwijt door alles dat ik heb meegemaakt, niet alleen in dit gezin, maar ook daarbuiten.” Elora zit op haar bank en praat zichtbaar nerveus over de tijd die zij doorbracht in gezinshuis Geloof, Hoop & Liefde. O’Neal, die in hetzelfde gezinshuis opgroeide, zegt dat ze moet vechten voor haar leven: “Hij zei altijd dat ik niets kon, dat ik geen mooi meisje was. Ik ben zo bloedonzeker geworden door die man.“
O’Neal en Elora doen, net als gezinshuismoeder Peggy, hun verhaal in In het Vizier van De Jager. De redactie, die eerder tientallen misstanden in Jeugddorp De Glind onthulde, onderzocht dit keer waarom het zo vaak misgaat in de gezinshuiszorg en hoe het kan dat het een vruchtbare bodem is voor misstanden.
Op papier zijn gezinshuisouders professionals die hulp bieden aan kinderen. Zij zijn uit huis geplaatst omdat hun eigen ouders niet meer voor hen kunnen zorgen. Maar in de praktijk kan iedereen gezinshuisouder worden. Zo was Peggy de zorgprofessional in het gezin dat wij volgen, maar zij werkte buitenshuis. De gezinshuisvader, zonder achtergrond in de jeugdzorg, bestierde het huishouden met acht kinderen.
Elora: “Omdat zij een eigen homeopathische praktijk had en veel weg was, kon hij zich gedragen als een tiran. Omdat mijn gezinshuisvader erg groot was, plaste hij vaak naast het toilet. Toen de schoonmaakster voor de zoveelste keer iets zei over het vieze toilet, gaf hij mijn jongste pleegbroertje de schuld. Hij trok hem mee naar het toilet en duwde hem vol in de urine. Afschuwelijk om te zien.” Elora zoekt naar woorden: "Ik ben een beelddenker. Ik heb alles opgeslagen en zie het allemaal weer voor me. Dat maakt het lastig om te formuleren wat er is gebeurd."

Veel klappen achter elkaar

“Toen ik een jaar of 4 was, kreeg ik billenkoek”, voegt O’Neal toe. “Waarom wist ik vaak niet. Ik moest dan kiezen hoeveel keer ik geslagen zou worden. Wat ik ook koos, het was altijd te weinig. Toen ik te oud werd voor billenkoek, sloeg hij met zijn vuist op mijn wreef. Het ging hard, vol met de knokkels en veel klappen achter elkaar.” O'Neal is nog altijd op zoek naar zichzelf. "Als ik in de spiegel kijk, weet ik niet wie ik ben. Hij heeft mijn beeld verpest."
Elora: “Hij zei tegen me dat hij overleden mensen kon zien en dat hij mijn moeder naast mij zag staan. Je moeder zegt dat je alles moet doen wat ik tegen je zeg. En dat er wat gaat gebeuren als je niet gehoorzaamt. Ik was 12, geloofde hem en durfde niets tegen hem in te brengen.”
Bekijk hieronder het eerste deel van In het Vizier van De Jager
In het vizier van De Jager - De schokkende waarheid achter de gezinshuiszorg (deel 1)

Iedereen trapte in zijn praatjes

Elora en O’Neal probeerden aan de bel te trekken. “Als ik in een gesprek iets zei dat zijn rol als pleegvader in gevaar zou kunnen brengen, bestempelde hij het als niet waar”, vertelt Elora. “Hij kon dingen goed verbloemen.”
Ook O’Neal werd niet geloofd. In haar dossier staat dat ze als meisje van 8 al aangeeft dat ze geslagen wordt. En ook dat haar opa en oma hierover klachten indienen bij de zorgaanbieder. De gezinshuisouders ontkennen in het dossier niet dat kinderen in hun gezin soms flink worden gecorrigeerd, maar dat gaat volgens hen zeker niet gepaard met mishandeling.
“Iedereen trapte in de praatjes van mijn ex-partner”, geeft ook Peggy aan. “Hij kwam zo geloofwaardig over. Mijn grootste fout was dat ik mijn partner vertrouwde. Ik had het niet in de gaten en dat vind ik heel erg. Later kwam aan het licht dat mijn ex-man persoonlijkheidsproblematiek had. Dat had er uit moeten komen voordat wij gezinshuisouders werden. Dat had een hoop ellende kunnen voorkomen.”

Kind voorzien van drugs

Uiteindelijk ontdekte Peggy dat haar ex-man een van de minderjarige kinderen voorzag van alcohol, sigaretten en drugs. Daarmee barstte de bom. Entrea Lindenhout, als zorgaanbieder betrokken bij het gezin, greep in. Er kwam een ultimatum op tafel, alle kinderen het huis uit of de gezinshuisouder eruit. Het werd het laatste.
Daarmee was de kous overigens niet af. De gezinshuisvader verhuisde, maar de minderjarige jongen die hij voorzag van drugs, werd later weer bij hem in huis geplaatst. Peggy: “Ze waren op de een of andere manier afhankelijk van elkaar. Maar dit had anders moeten gaan. Er zijn veel trieste dingen gebeurd, maar dit vind ik het meest triest van alles.”

Gezinshuisvader kan herstarten

Ondanks het ingrijpen van de zorgaanbieder, kan deze gezinshuisvader morgen weer een nieuw gezinshuis starten. “De jeugdhulpaanbieders hebben niet de mogelijkheid om bij de inspecties te informeren over de vraag of door de inspectie is vastgesteld dat sprake is van een ernstige bedreiging voor veilige jeugdhulp”, meldt de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd op vragen van Omroep Gelderland. "Omdat er geen wettelijke grondslag in de Jeugdwet is, houdt de inspectie geen register bij. Ook heeft de inspectie geen grondslag om eventuele wel aanwezige informatie over een individuele beroepsbeoefenaar te verstrekken.”
Als een gezinshuisouder over de schreef gaat, wordt dat dus nergens openbaar geregistreerd. En kan een gezinshuisouder een samenwerking met een nieuwe partij aangaan.
Omroep Gelderland sprak met de gezinshuisvader, hij wil niet reageren op de getuigenissen. Zorgaanbieder Entrea Lindenhout gaat niet in op individuele gevallen en deze casus. Maar adjunct-bestuurder John Goessens ging wel uitgebreid in gesprek met O’Neal om haar te horen en lessen uit het verleden te kunnen trekken.
Elora en O’Neal proberen allebei hun draai in het leven te vinden, maar hebben het zwaar. Elora: “Ik denk dat als ik in een kleiner en liefdevol gezin terecht was gekomen, dan waren dingen misschien anders gelopen.” O’Neal: “Het is moeilijk om verder te komen. Om in te zien dat anderen je wel zien staan en dat je wel iets kan. Hij kan dat niet meer herstellen, de schade is gedaan.”
Publicatie met steun van het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten
Publicatie met steun van het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten © Omroep Gelderland