Rijk van Nijmegen

Straatpastor neemt afscheid in mineur: 'Schrikbarend meer daklozen'

Lucy Geertman schenkt een bakkie troost voor een dakloze.
Lucy Geertman schenkt een bakkie troost voor een dakloze. © Omroep Gelderland
NIJMEGEN - Het aantal daklozen neemt schrikbarend toe. Dat constateert straatpastor Lucy Geertman uit Nijmegen bij haar afscheid. Waar het Centraal Bureau voor Statistiek een daling berekend wordt juist het tegenovergestelde gezien door hulpverleners op straat zoals Lucy.
"Een scheiding of je baan kwijt en je staat zelf op straat", schetst Lucy over hoe snel het kan gaan. "En het laatste jaar neemt het echt schrikbarend toe. Ook mensen die we daarvoor niet zagen komen ineens naar ons toe. En je kan ze niet doorverwijzen want alles zit vol. Het is bizar. En dan zijn we een rijk land als Nederland. Ik vrees dat het alleen maar erger wordt."
Eén van de vele dakloze mensen waar straatpastor Lucy zich over ontfermde is Patrick. Hij heeft inmiddels een dak boven zijn hoofd en slaapt niet meer op straat. "Ze heeft me goed geholpen. Met dit weer, ijs- en ijskoud, wil je niet buiten zijn. Dan ben je blij dat je af en toe een bakje vindt bij Lucy", zegt hij.

'Op een stukje karton in de vrieskou'

Jan Jacobs was dertig jaar lang wijkagent in het centrum van Nijmegen. Hij is net met pensioen, maar onderschrijft het verhaal van de straatpastor die nu afscheid neemt. "Ja, er is een steeds grotere toename van dak- en thuislozen. Dat vind ik heel erg triest. We staan hier nu buiten in de kou en het vriest een paar graden. Stel je maar eens voor dat je nu buiten ligt op een stukje karton. In de wind, zonder eten en drinken."
Dat is toch van de gekken in ons sociale land?
"Dat is toch van de gekken in ons sociale land? Onze overheid zou zich veel verantwoordelijker op moeten stellen", vind de oud-wijkagent die in zijn werkzame leven alle daklozen in het centrum van Nijmegen bij naam kende en zag in wat voor ellende die zich bevonden.
Ex-dakloze Patrick noemt de vermeende toename ook zorgwekkend. "Want daar kan zij niet zoveel aan doen, dat het er steeds meer worden", zegt hij terwijl hij naar Lucy wijst. "Je kunt wel bidden, maar dat helpt vaak niet", gaat hij verder terwijl hij een arm om haar heen slaat. Hij gaat haar missen, beaamt hij, nu hijzelf een dak boven zijn hoofd heeft en zij stopt met het straatwerk.