Stedendriehoek

Gezin halsoverkop uit woning: 'Je schrikt je wezenloos'

Het narokende pannetje
Het narokende pannetje © Rens Hulman
ZUTPHEN - Een vrouw uit Zutphen heeft samen met haar dochters en haar twee katten in de nacht van zaterdag op zondag uit hun woning aan de Laarstraat moeten vluchten. Het restaurant dat onder hun woning zit, stond helemaal vol met rook.
"Ik lag te slapen en hoorde de deurbel. Dat gebeurt wel vaker met het uitgaan. Dus ik reageerde er niet op. Maar toen bleef de bel een paar seconden ingedrukt. Ik werd boos en rende naar beneden. Er stond vijf of zes brandweermensen voor de deur en die riepen 'brand'", vertelt Sandra van Triest zondagochtend.
Een passant zag rond 2.20 uur het restaurant vol rook staan en sloeg alarm. De brandweer rukte groot uit met drie bluswagens en een hoogwerker.

'Kinderen uit bed getrokken'

"Ik heb de kinderen uit bed getrokken en de katten gered", vertelt ze, toen nog denkende dat er daadwerkelijk een brand woedde. "Toen hebben we zo'n anderhalf uur buiten gestaan, want we wisten de oorzaak niet." Sandra heeft dochters van 15 en 16 jaar. "De jongste is erg onder de indruk. Nu liggen ze te slapen, we hebben vannacht een paar uur gemist."
Uiteindelijk viel de schade mee. "Er is helemaal niks aan de hand", vertelt de eigenaar van het onderliggende restaurant. "Er stond een pan op het vuur. Iemand is vergeten het vuur volledig uit te draaien. Het is vier à vijf uur blijven staan. Het product is verbrand en er was dus rookvorming."

'Schrikt je wezenloos'

Desondanks trilde de familie Van Triest nog wel even na. "Je schrikt je wezenloos", bekent Sandra. "Je zit in een oud pand. Als er iets vlam vat, is er geen redden meer aan. Gelukkig hebben we het twee maanden geleden geïsoleerd, ik denk dat dat qua rookschade heeft geholpen."
"Toen de oorzaak bekend was en de metingen gedaan, kregen we eindelijk groen licht dat we naar binnen mochten. Het is een nachtmerrie. Je denkt er weleens over wat je in zo'n situatie zou doen. Maar je reageert heel snel, op de automatische piloot. Je schiet in de adrenaline. De spullen interesseren me niet, het gaat om de levende wezens. De katten heb ik snel in reismandjes gedaan. Je moet er niet aan denken dat die in een brand omkomen."

'Maar we zijn er allemaal nog'

Sandra verwijt het restaurant niets: "Ik ben zelf kok. Ik ben ook niet boos. Het kan iedereen gebeuren. De laatste check is niet gedaan. Maar we zijn allemaal mensen. Het is gelukkig goed afgelopen. We kunnen nog wel een paar dagen 'nagenieten' van de stank. Mijn woonkamer zit boven de keuken van het restaurant. En de kleren zullen moeten worden uitgewassen. Daar ben ik nog wel een paar dagen mee bezig. Maar we zijn er allemaal nog. Dat is belangrijkste."