Rivierengebied

Priscilla (34) woont noodgedwongen bij haar ouders

Priscilla wil weer een huis waar ze moeder kan zijn voor haar kinderen.
Priscilla wil weer een huis waar ze moeder kan zijn voor haar kinderen. © Omroep Gelderland
TIEL - Priscilla Stormbroek (34) uit Tiel woont bij haar ouders, nadat haar relatie begin dit jaar stuk liep. Maar in haar ouderlijk huis in Druten is geen plek voor haar kinderen; die blijven bij haar ex. Priscilla probeert daarom via de urgentieregeling voorrang te krijgen op een sociale huurwoning. Tot nu toe tevergeefs. "Ik kan zo geen echte moeder zijn voor mijn kinderen."
Ze is boos, verdrietig, gestresst. Sinds januari, toen er na 17 jaar een einde kwam aan haar relatie, staat het leven van Priscilla op de kop. Het huis stond op naam van haar partner, dus zij moest er weg. Ze trok weer bij haar ouders in en startte een zoektocht naar een eigen woning. Een plekje waar ook haar twee kinderen van 14 en 16 jaar bij haar kunnen slapen. Bij haar ouders is daarvoor geen plek.
"Ik ben ook co-ouder, maar ik heb nu niet het idee dat ik een moeder ben voor mijn kinderen. Ik ben gewoon een vriendin", zegt ze. "Dat doet me behoorlijk wat. Elke moeder en elke vader wil zijn of haar kinderen bij zich hebben. Dat wil ik ook. Ik kan nu ‘s avonds niet, persoonlijk, in levende lijve, mijn kinderen welterusten, tot morgen zeggen. Dat doet heel veel pijn."

Vrije huur is te duur

Maar een eigen woning vinden is moeilijk. Ze is aangewezen op de sociale huursector, maar had zichzelf daar niet ingeschreven. "Je gaat er niet vanuit dat je relatie eindigt. Maar particuliere huur is niet op te brengen. Ik heb zelfs gekeken naar een chalet op een camping, maar ook dat is best duur. En je mag niet overal ingeschreven staan."
Ze klopt daarom aan bij de urgentiecommissie: zo hoopt ze, gezien haar situatie, voorrang te krijgen op een sociale huurwoning. Maar de regels in haar regio zijn streng. Relatiebreuk is geen geldige reden om voorrang te krijgen. Priscilla hoopt echter urgentie te krijgen vanwege de medische situatie van haar vader.

Priscilla is niet de enige die met spoed een woning zoekt. Maar de regels wie urgent is en wie niet, verschillen per gemeente. Oneerlijk, vinden de Kinderombudsman en de Woonbond in dit artikel.

"Mijn vader heeft vorig jaar een zwaar herseninfarct gehad. Daar is hij nu nog van aan het revalideren. Mijn kinderen kunnen op bezoek komen, maar dan merk je aan mijn vader dat hij daarna overprikkeld is. Dat hij echt moe is. Soms is hij niet eens fit genoeg voor mij. Dan ben ik al te veel."

Relatiebreuk geen reden

Maar ze krijgt een afwijzing. Reden: relatiebreuk is geen geldige reden. Ze krijgt echter het gevoel dat er niet serieus naar haar situatie gekeken is. In de afwijzingsbrief spreekt de urgentiecommissie over haar twee dochters, terwijl ze een zoon en een dochter heeft.
"Ik had het idee, dat ze alleen hebben gezien: relatiebreuk? Boem, afwijzen. En dat er verder nergens naar is gekeken. Er werd ook gezegd: jullie hebben allemaal een dak boven je hoofd. Ja, dat klopt, ik bij mijn ouders en mijn kinderen bij mijn ex, maar niet bij mij. Er werd ook totaal niet over de medische redenen van mijn vader gesproken."

Bezwaar

Priscilla is teleurgesteld en gaat in bezwaar tegen de afwijzing. De klachtencommissie stuurt haar aanvraag terug naar de urgentiecommissie, die nogmaals moet kijken. Ze wacht nog altijd op antwoord.
Ondertussen slaapt ze nog steeds bij haar ouders en videobelt ze elke dag met haar kinderen. "Ik ben mezelf niet. Ik ben gestresst. Ik ben verdrietig, ik ben boos, ik heb alle emoties, er gaat van alles door mijn hoofd heen. Hoe ver moet het gaan?"
Mensen zoals Priscilla, die met spoed een woning nodig hebben en daarom een urgentieverklaring aanvragen, zijn er steeds meer

Nog een keer bekeken

Woningcorporatie Thius, waar Priscilla haar urgentieaanvraag deed, beaamt dat er 'een deugdelijke motivering op een essentieel punt' ontbrak. "Thius heeft daarom de regionale urgentiecommissie gevraagd om alsnog één punt nader te motiveren. Dit kan leiden tot een ander oordeel van de urgentiecommissie, maar het kan ook betekenen dat het eindoordeel in stand blijft."
Volgens Thius zijn de regels regionaal afgestemd, zodat er in ieder geval binnen de regio Rivierenland geen verschillen zijn. "Woningen zijn schaars, waardoor we niet iedereen een woning kunnen aanbieden als gevolg van een relatiebreuk ten opzichte van woningzoekenden die reeds jaren zijn ingeschreven. Er moet daarom altijd nog meer aan de hand zijn, bijvoorbeeld dreigende dakloosheid. De rol van jonge kinderen speelt altijd mee in de afweging."