Achterhoek / Rijk van Nijmegen

'De Palestijnen voelen zich niet gehoord', zegt deze Palestijnse docent uit Nijmegen

De Palestijnse docent Amal Karam (links) en de Joodse kunst- en cultuurhistoricus Jaap Nijstad (rechts) bij De Week van Gelderland
De Palestijnse docent Amal Karam (links) en de Joodse kunst- en cultuurhistoricus Jaap Nijstad (rechts) bij De Week van Gelderland © Omroep Gelderland
NIJMEGEN/LOCHEM - Angst, verdriet, verwarring en woede. Dat is wat Nederlanders van Palestijnse afkomst op dit moment voelen, zegt de Palestijnse docent en dichteres Amal Karam uit Nijmegen. Samen met de Joodse kunst- en cultuurhistoricus Jaap Nijstad was zij vrijdagavond te gast in De Week van Gelderland.
De twee gingen het gesprek aan met presentator Klaas Drupsteen over de situatie in en rond Israël en de Gazastrook. Afgelopen zaterdag laaiden de spanningen daar op, nadat terreurbeweging Hamas onverwacht een aanval uitvoerde op Israël.
Nijstad zegt dat hij de spanningen over dit conflict niet voelt in Gelderland. Karam zegt ze juist wel te ervaren.

Weinig kennis

"De Palestijnen die hier wonen zijn enorm in shock", aldus Karam. "Ze zijn geschrokken van de enorme onwetendheid van mensen en de reacties die uitsluitend bedoeld zijn voor Palestijnen. Bijna intimiderend, zou ik zeggen. Vanuit de wereldleiders en de media, maar ook vanuit het dagelijkse leven reageert men alsof Palestijnen niet bestaan. Premier Rutte hijst de Israëlische vlag en schaart zich blindelings achter Israël. De Palestijnen hier voelen zich daardoor niet gehoord", zegt Karam.
Dat men 'enorm onwetend' is over het conflict, beaamt ook Nijstad. "Mevrouw Karam en ik zullen waarschijnlijk niet op één lijn liggen. We zijn anders opgevoed en hebben allebei een andere achtergrond. Maar het klopt dat er heel weinig historische kennis aanwezig is, die wellicht wat meer kennis zou kunnen verschaffen over de wortels van het probleem. Ik zou iedereen aanraden: zoek het op, er is veel te vinden op het internet. Pak ook eens een historische atlas."

Dialoog zoeken

Op de vraag of er hoop is op een 'menselijke oplossing' voor dit conflict, moet Nijstad het antwoord schuldig blijven. "Zelf ben ik ben opgevoed door mijn ouders, die in naziconcentratiekampen hebben gezeten en het hebben overleefd. Zij hebben mij niet opgevoed met haat jegens Duitsers. Sterker nog, ze hebben Duitse vrienden en contacten gehad. Voor mij is het een goed voorbeeld dat je, ook al heb je iets heel verschrikkelijks meegemaakt, toch elke keer opnieuw weer in iedere situatie met elkaar het dialoog moet zoeken."
"Nu is het probleem dat bij iedere escalatie je weer naar nul gaat. Want de kinderen die de escalatie in het gebied meemaken, voelen de haat, het verdriet, de pijn en de boosheid van hun ouders. Dat geldt voor zowel een Palestijns als een Israëlisch kind. Daarmee kom je niet verder."
Ook de Palestijnse docent en dichteres vindt het moeilijk om hoop te houden op een goede uitkomst. "Mensen zijn bang voor etnische zuivering op de Gazastrook. Kijk naar die enorme schaal van verwoesting en mensen die hun leven zijn verloren. Mensen zijn echt op hun hoede en bang voor wat er komen gaat."