Achterhoek

Van statige uil tot 'langgerekt kussen': Winterswijkse oehoe opgezet in Naturalis

Ter illustratie een oehoe in de natuur.
Ter illustratie een oehoe in de natuur. © ANP
WINTERSWIJK - Hij vloog ooit trots rond in de omgeving van Winterswijk: een statige oehoe, de grootste uil van Nederland met een gemiddelde spanwijdte van maar liefst één meter en tachtig centimeter. Maar op vrijdagmiddag zal er niet veel meer dan een soort 'langgerekt kussen' van de uil over zijn gebleven. Het dier kwam in juni aan zijn einde bij een aanrijding en wordt nu opgezet bij onderzoeksinstituut- en natuurhistorisch museum Naturalis in Leiden.
'Zijn einde' kan overigens ook 'haar einde' zijn, dat is één van de zaken die bij het opzetten moet gaan blijken. Het geslacht van de oehoe staat nog niet vast. Twee preparateurs gaan aan de slag met de uil. Ze zullen het dier nauwkeurig onderzoeken. De lengte, exacte spanwijdte en het gewicht worden opgetekend. Maar ook de maaginhoud wordt onderzocht en het 'verenkleed' wordt uitgeplozen.

Duif in de poten

Het staat niet vast waar de oehoe exact leefde. Ze achten bij het museum de kans groot dat de uil in de omgeving van de steengroeve leefde. Een geschikte leefomgeving en een plek waarvan bekend is dat er eerder oehoe's zaten. Overigens wordt niet alleen de oehoe zelf onderzocht. Het dier had bij de aanrijding een houtduif in de klauwen en liet deze ondanks de klap niet los. Zo kwam de uil met de prooi nog tussen de tenen binnen bij Naturalis. Ook de duif zal worden onderzocht.
Uiteindelijk gaan de organen eruit en wordt de oehoe opgezet. "Maar we zetten de uil niet in volle spanwijdte op", vertelt een medewerker van het museum. "We zetten het dier op als een balg, zoals we dat noemen. Dat betekent dat het een vulling van wol of houtsnippers krijgt en dat het er uiteindelijk bij komt te liggen als een soort langgerekt kussen."

Museumbezoekers kijken mee

Het onderzoeken en prepareren gebeurt onder het toeziend oog van het publiek. Het museum heeft een soort podium waarop het werk door twee deskundigen wordt uitgevoerd en de bezoekers mogen meekijken en ook vragen stellen. Het is een beproefd concept bij het museum, maar het gebeurt maar zelden dat er een oehoe op de snijtafel komt. "Het is ook voor ons best wel bijzonder", laat de woordvoerder weten. "Het is de grootste uil die in Nederland leeft en die je maar zelden ziet. Het is voor ons twaalf jaar geleden dat we voor het laatst een oehoe bij de collectie kregen, dus dat zegt wel wat."