Liemers

Inschrijving Vierdaagse maakt veel emoties los bij Ans

Ans liep al 24 keer de Vierdaagse
Ans liep al 24 keer de Vierdaagse © Omroep Gelderland
ZEVENAAR - Ze zat in spanning klaar bij haar laptop, want Ans Hermeling uit Zevenaar wil dit jaar haar 25e Vierdaagse lopen. Van huis uit kreeg ze het Vierdaagsevirus al mee en het lopen roept jaarlijks veel emoties op.
"Hou op, ik vind het echt ieder jaar weer spannend", verzucht de 68-jarige Ans als het bijna tien uur is. Want dan gaat de inschrijving open. Het valt vaak niet mee om op de site van de Vierdaagse te komen als iedereen zich wil aanmelden. "Vorig jaar had ik veel problemen, toen stond het zweet in mijn handen."

Nijmeegse roots

Ans heeft een hele vitrine met alle medailles en andere souvenirs. "Het ligt aan mijn roots. Mijn grootouders woonden in Nijmegen en mijn moeder komt ook uit Nijmegen. Mijn grootouders hadden altijd wandelaars in huis. En mijn moeder wilde altijd meelopen, maar moest thuis helpen met die wandelaars in huis."

Mariaplaatjes

"Ik liep mee voor mijn moeder, die dat maar twee jaar heeft mogen meemaken, want toen overleed ze aan die nare ziekte, kanker. De eerste keer stonden er nonnen aan de route en die gaven kleine, gele envelopjes aan de wandelaars. Daar zaten Mariaplaatjes in en een tekstje. Ik vroeg er één extra voor mijn zieke moeder. Toen ze overleed, heb ik dat in haar mantelpakje gedaan in haar kist. Zodat ze toch iets bij zich had van haar Nijmeegse roots."
Ans met haar kleindochter tijdens één van haar 24 Vierdaagses
Ans met haar kleindochter tijdens één van haar 24 Vierdaagses © Omroep Gelderland
Dit jaar wordt de 25e keer. "Ik heb ook illegaal gelopen in de coronajaren, maar die tel ik niet mee. Het is ook nog om een andere reden een bijzondere editie, want ik loop voor de tiende keer mee voor KiKa Kinderkanker."

Eén grote familie

"Ik bewaar alles, ik heb ook nog schoenen van één van de eerste keren. Nijmegen is mijn alles, net als de Vierdaagse. Ik heb altijd moeite met de eerste training, maar als die er doorheen is, ga ik er weer voor. En ik slaap altijd in Nijmegen. Ik ken de route helemaal, het is één grote familie. Alles wordt onder mekaar opgelost. Je kan het honderd keer zeggen, maar je moet het gevoel van het lopen gewoon meemaken."
En dan is het tien uur. Ans komt meteen in een wachtrij. "Daar gaat-ie. Ja, hij is binnen! ik ga samen lopen met mijn dochter. Echt super, ik ben zo blij."
Inschrijving Vierdaagse maakt veel emoties los bij Ans