Rijk van Nijmegen

Onvervulde kinderwens van Jos en Joyce leidt tot pleegouderschap

Jos en Joyce zijn weekendpleegouders van twee jongens.
Jos en Joyce zijn weekendpleegouders van twee jongens. © Omroep Gelderland
OOIJ - Huisje, boompje, beestje. Dat is het beeld dat Jos en Joyce voor ogen hadden. Maar dat liep allemaal anders. Het stel uit Ooij kon zelf geen kinderen krijgen. Na een lastige periode besloten ze kiezen voor pleegkinderen, want ze 'hebben nog heel veel liefde te geven’, zo zeggen ze zelf.
Het is een zonnige vrijdagmiddag. Jos en Joyce maken zich op voor een weekend met 'de jongens'. Hun pleegkinderen zijn drie en vijf jaar oud en komen om het weekend bij hen. Jos heeft een eigen bouwbedrijf en Joyce is werkzaam in het onderwijs. Weekendpleegzorg kunnen ze goed met hun drukke banen combineren.
Het zal de kinderen aan niets ontbreken. De woonkamer wordt omgetoverd tot een heus speelparadijs. De speelgoedmat wordt uitgerold en er zijn kratten vol met dino’s en speelgoedtreinen.
Kijk en luister naar het verhaal van Jos en Joyce:
Onvervulde kinderwens van Jos en Joyce leidt tot pleegouderschap

Een wens die niet uitkwam

Openhartig vertellen ze over een lastige periode in hun leven. Jos: "Een jaar of tien geleden is Joyce ziek geworden door een mislukte zwangerschap. We zijn in een behoorlijk lang traject geraakt in het ziekenhuis." Joyce knikt instemmend en vervolgt: "Daarna heb je een hele periode waarin je gaat bedenken: wat als we zelf geen kinderen meer kunnen krijgen, hoe gaat je leven er dan uitzien? Het was ook een proces van rouwen. Want het was natuurlijk wel een enorme wens die we hadden. En die kwam niet meer uit. We hebben echt even de tijd genomen om dat een plaats te geven voordat we naar de volgende stap gingen."
In de tussentijd onderzochten ze of adoptie iets voor hen was, maar dat bleek geen optie, benoemt Joyce: "Toen dachten we: pleegzorg is de juiste vorm om de ruimte die je hebt en de liefde die je hebt te kunnen delen." Het geeft voor het koppel uit Ooij een voldaan gevoel om ‘iets moois te doen voor een ander’, zoals Jos het omschrijft. “Ik weet niet of dat specifiek voor de kinderen is. Maar ook voor mensen in moeilijkheden, zoals ouders van de pleegkinderen."
Jos en Joyce hebben veel speelgoed voor de jongens.
Jos en Joyce hebben veel speelgoed voor de jongens. © Omroep Gelderland

‘Een beetje ravotten. Dat is mooi’

“Wij hebben het heel goed”, zegt Joyce. “Voor een ander is dat niet zo vanzelfsprekend. Daar hoor je iedere dag over. Maar nu zit je er middenin." Daar halen ze veel voldoening uit, maar net zo goed plezier. “Wij met z’n tweeën waren al compleet, maar voor ons gevoel is het nóg completer”, merkt Jos op. “Met de kinderen spelen, een beetje ravotten. Dat is mooi”, vertelt de pleegvader met sprankelende ogen. “Het is gewoon leuk. Het is gezellig in huis als ze er zijn. Er is reuring in huis”, vult Joyce aan.
Je bent gewoon met elkaar op dat moment het gezin
Pleegmoeder Joyce
De pleegouders doen er alles aan om de twee broertjes een normaal weekend te geven. “In het begin deden we meer aan voorbereidingen, zoals het doen van de boodschappen.” Joyce vertelt dat ze daar nu van zijn afgestapt. ”Want ze vinden het ook heel leuk om mee te gaan. Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Je bent gewoon met elkaar op dat moment het gezin. Juist het zo gewoon mogelijk houden maakt het voor ons leuker en prettiger."

Verjaardag

Naast een ‘gewoon’ weekend proberen Jos en Joyce hun pleegkinderen een ‘gewone’ verjaardag te geven met hun familie. “We hebben laatst de verjaardag van één van de kinderen hier gevierd. Dat is spannend, maar ook té gek”, zegt Joyce enthousiast. “Dit zijn ook jullie neefjes en jullie kleinkinderen. Wij spelen een rol in hun leven. Dit is jullie familie. Dat mag best samenkomen." Jos: ‘Wij hadden ook de insteek: misschien wil de familie wel weten waar ze terechtkomen, waar ze zitten in het weekend.”