Achterhoek

Wel schuldig, maar geen straf voor mishandelen kinderen

Uitspraak rechter in zaak kindermishandeling Doetinchem.
Uitspraak rechter in zaak kindermishandeling Doetinchem. © Omroep Gelderland
ZUTPHEN - Een 28-jarige man en een 27-jarige vrouw uit Silvolde hebben zich volgens de rechtbank schuldig gemaakt aan mishandeling van hun kinderen. Ze hebben hun zoontje en twee dochters niet de noodzakelijke zorg gegeven die je mag verwachten van ouders. Zoals op tijd een schone luier, voldoende eten en warme kleren. Toch krijgt het stel hier geen straf meer voor.
"Onze straf is dat we onze kinderen kwijt zijn", zei de 28-jarige vader uit Silvolde twee weken geleden al in de rechtbank. Hun drie kinderen, destijds 6, 5 en 2 jaar, wonen inmiddels in pleeggezinnen. Er zou te weinig eten voor ze zijn thuis, het huis ranzig en er ontbrak beddengoed en een pyjama.

Geen straf meer

Beide ouders waren al uit de ouderlijke macht ontheven. Een extra straf voor het stel schiet volgens de rechtbank zijn doel voorbij. "Uit de reclasseringsrapporten blijkt bovendien dat de situatie niet zozeer is ontstaan uit onwil als wel uit onmacht."
Het Openbaar Ministerie (OM) had een taakstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf tegen de vader en moeder geëist voor kindermishandeling. Omdat de kinderen in een situatie zouden zijn gebracht die schadelijk kan zijn voor hun gezondheid, zowel geestelijk als lichamelijk.

'Niet perfect'

Het tweetal zelf noemt hun opvoeding en zichzelf niet perfect, maar hun kinderen kregen naar eigen zeggen een liefdevolle opvoeding en voldoende eten. "Misschien was niet alles goed, maar ook niet alles was slecht", zei de moeder twee weken geleden.
Toch trokken veel mensen die regelmatig met de kinderen spraken aan de bel. Zoals hulpverleners, maar ook leraren van de basisschool van de kinderen en buren. Twee agenten, die na een melding poolshoogte kwamen nemen, troffen in 2019 een schrijnende situatie aan.

'Meer is er niet meer'

Het jongste meisje troffen de agenten aan zonder kleren met een losse luier in haar bedje. De ontlasting zat tegen de muur en er lag een hondendrol in haar kamer. Op de kamers van alle kinderen ontbrak beddengoed. Ook hadden de kinderen geregeld last van luizen.
De man en de vrouw willen binnenkort in relatietherapie om te kijken of hun onderlinge relatie nog verbeterd kan worden. Hun drie kinderen zien ze één keer per maand. “Ik leef voor dat ene moment in de maand, meer is er niet meer”, zei de man in de rechtbank.