nieuws

Ouderen de dupe van parkeerproblematiek: "Ik zit gewoon opgesloten"

De paaltjes die het onmogelijk maken om met de auto bij de woning van meneer Hop te komen
De paaltjes die het onmogelijk maken om met de auto bij de woning van meneer Hop te komen © Omroep Gelderland
NUNSPEET - Oorspronkelijk is het een ouderenhofje met heel veel seniorenwoningen. Maar ook in Nunspeet is de woningnood hoog en zijn er steeds meer jongeren gaan wonen aan het Secretaris van Marleplantsoen. Dat brengt ook weer nieuwe problemen met zich mee zoals parkeeroverlast. De eigenaar van de weg heeft nu besloten om paaltjes te plaatsen om drukte te vermijden. Maar daar zijn de oudere bewoners niet blij mee.
Meneer Hop is 88 jaar en slecht ter been. Normaal gesproken kon ie met de taxi tot vlak voor de deur worden opgehaald. Maar nu de paaltjes er staan gaat dat niet meer. "Ik zit gewoon opgesloten", zegt de krasse senior. "Ik ben nu de dupe geworden van het feit dat een ander de toestemming heeft gegeven om op het gras te rijden. Ik heb ze toen gewaarschuwd van mensen dat gaat niet."
Tekst gaat verder na de video:

Kapot gereden

Dat ging inderdaad niet, want het gras werd compleet kapot gereden. Vandaar dat de paaltjes zijn geplaatst in het hofje. Zijn kleindochter heeft te doen met haar opa. Zij heeft het hofje de afgelopen tijd zien veranderen. Er steeds meer jongeren komen wonen. "Op zichzelf niet erg natuurlijk", zegt kleindochter Amanda Hendriks. "Mijn opa heeft zelf een jong stel naast zich wonen en hij heeft daar heel fijn contact mee. Maar het had als onbedoeld effect dat er wel een heel stuk meer auto's nu ineens in het in het hofje staan. Daar is gewoon geen plek voor."
Dat vindt ook de eigenaar van de weg, de Nunspeetse Onroerend Goed Maatschappij. Het gras en de stoeptegels werden kapotgereden en dat leverde volgens het bedrijf onveilige situaties op. De situatie is volgens de NOM zelfs goedgekeurd door de Veiligheidsregio. Maar meneer Hop is juist bang dat de hulpdiensten niet meer bij hem kunnen komen als dat nodig is. "Het ergste zou zijn dat als ik ben overleden", zegt meneer Hop. "Dan moet ik worden gedragen naar het plein toe, want ze kunnen niet bij me komen."

Kastje naar de muur

"Hij maakt zich druk", zegt zijn kleindochter. "Hij heeft de afgelopen nacht ook geen oog dicht gedaan zei hij. Hij heeft overal aan de bel geprobeerd te trekken. Maar er wordt gewoon niet geluisterd. Er wordt vaak niet eens gereageerd. Hij wordt gewoon echt van het kastje naar de muur gestuurd en totaal niet gezien of gehoord, niet serieus genomen". En dat laatste steekt meneer Hop inderdaad: "Het is net of je een nummer bent. Dat je weg geschoven wordt. Ik kan het niet meer. Ik ben 88 en het gaat niet meer."