Gelderland

Hoe twee broers op het Elfstedenijs flink verdienden met kapot mobieltje

Henri Ruitenberg won in 1997 zijn derde kruisje.
Henri Ruitenberg won in 1997 zijn derde kruisje. © Omroep Gelderland
LEEUWARDEN - Henri Ruitenberg en zijn jongere broer René gingen in 1997 samen van start in de Elfstedentocht, die vandaag precies 25 jaar geleden werd verreden in Friesland. De twee broers uit Oldebroek sloten voorafgaand aan de tocht der tochten een lucratieve sponsordeal.
"Dat was een hele bijzondere Elfstedentocht", aldus de 64-jarige Ruitenberg. "Want het was toen heel erg commercieel. In '85 en '86 waren wij echt nog pure amateurs."
De twee broers waren in de aanloop naar de editie van 1997 benaderd door de PTT. "We kregen het verzoek om met mobiele telefoontjes te gaan rijden, mijn broer en ik. Dan moesten we elkaar bellen. De KPN wilde daar dan de videobeelden van kopen van de NOS. Daar wilden ze dan een reclamespotje van maken."

Zonder batterijen en antenne

"Die mobieltjes waren toen allemaal nog net in ontwikkeling", vertelt de oud-marathonschaatser. "Daar zat nog een grote spriet op." Maar de Gelderse schaatsbroers gingen in op het aanbod van de PTT. Maar zo'n barre tocht zorgde wel voor enige technische malheur. "Ik was al een paar keer gevallen. De batterijen waren er al uit en René had de antenne er al af liggen."
"Maar we deden toch net alsof we elkaar aan het bellen waren. De verslaggever van de NOS trapte erin en zei: 'René Ruitenberg is aan het bellen met z'n broer of met z'n ploegleider'. Zo is dat gekomen."

Gefopt

Dus eigenlijk hebben de broers PTT voor de gek gehouden? "Ja, een beetje wel, ja." Uiteindelijk bleek dat het al schaatsend telefoneren een lucratieve deal was: "Ja, 25.000 gulden, toen."
Henri Ruitenberg met nummer 85 komt aan bij een stempelpost.
Henri Ruitenberg met nummer 85 komt aan bij een stempelpost. © eigen foto Henri Ruitenberg
"Wij zaten allebei bij de Wehkamp-ploeg. Ik was inmiddels bijna 40 jaar en René zat in z'n gloriejaren eigenlijk. Mijn bedoeling was om hem aan de overwinning te helpen. Zelf nog een sprint winnen op 40-jarige leeftijd, dat lukt toch niet. Ik dacht: 'Als René nou wint, dan pik ik ook mijn graantje mee.' Dus dat was ons strijdplan."

René valt

Maar dat liep uiteindelijk heel anders. "Vijftig kilometer voor het einde, toen is René gevallen. Net in de bocht gleed hij onderuit, net onder de quad van de radio of televisie van de NOS. Ik had dat eerst niet door, dus ik wachtte en wachtte maar. Hij kwam maar niet."
Daarna kreeg Henri bericht dat zijn broer was gevallen. "Toen was de kopgroep al verder." Hij kon de groep, waarin hij al die tijd reed, niet meer in zicht krijgen. "Ik werd uiteindelijk twaalfde", vertelt Henri Ruitenberg. "René kwam een poosje later als dertiende de Bonkervaart op. Maar hij kreeg zijn kruisje niet, omdat hij achter Piet Kleine aan was geschaatst." Daardoor misten René Ruitenberg en Piet Kleine de stempelpost van Hindeloopen. "Beetje dom, hè?", zegt zijn broer.
Zo coulant zijn de daar in Friesland!
Officieel haalde Henri zijn kruisje ook niet, want hij heeft zijn laatste stempel nooit gehaald. "Ik was een beetje teleurgesteld, dus ik ben die laatste stempel helemaal niet gaan halen. Maar ik heb het kruisje wel gekregen. Zo coulant zijn de daar in Friesland!"