Nieuws

Yvonne leeft met een donorhart: 'Wat een geluk dat er iemand was die zijn hart afstond'

Yvonne en haar man Tim.
Yvonne en haar man Tim. © Omroep Gelderland
EDE - Yvonne van de Laarschot uit Ede leeft sinds een paar jaar met een donorhart. Ze voelde zo'n dankbaarheid dat ze, door de dood van iemand anders, kon voortleven dat ze samen met haar man Tim een bedankbrief schreef aan de nabestaanden van de donor. En dat zouden meer mensen moeten doen, vinden Yvonne en Tim.
Met het hele gezin waren ze enkele jaren geleden op vakantie in Thailand. Yvonne voelde zich steeds zo benauwd, dat ze nauwelijks nog van restaurant naar hotel kon lopen. Eenmaal thuis had ze de koffers net naar binnen gebracht, toen ze opnieuw helemaal buiten adem was. Haar man Tim Hoogenbosch besloot daarop de huisarts in te schakelen.

'Ik heb gewoon geluk gehad'

"Ik dacht dat ik een longvirus had", vertelt Yvonne, "maar ik moest meteen naar het ziekenhuis en daar blijven. Mijn hartpomp bleek zo slecht, het werkte nog maar voor 5 procent. Ik heb gewoon geluk gehad dat ze er op tijd bij waren."
Kijk naar het bijzondere verhaal van Yvonne en Tim:
Na enkele jaren met een steunhart kwam het verlossende telefoontje: er was een donorhart gevonden. "Het is echt een wonder: je kan bijna alles weer. Met een steunhart kan je niet in de regen, douchen is een hele toestand. Het eerste jaar na de transplantatie is echt vechten, maar daarna besef je wat je gekregen hebt. Wat een geluk dat er iemand was die zijn hart afstond en dat ik de gelukkige ben, waarmee het matchte", zegt Yvonne.

Anonieme bedankbrief

Yvonne was zo dankbaar, dat ze besloot samen met haar man een anonieme bedankbrief te schrijven aan de anonieme nabestaanden van de donor.
"Dat was heel emotioneel. We hebben het huilend geschreven. Tsja, het is geen brief aan de Belastingdienst", zegt Tim. Het is extra moeilijk omdat de brief anoniem moet blijven. Niets mag te herleiden zijn naar de ontvanger als degene met het donororgaan. "Er mag geen contact zijn, anders kan de ander de regie overnemen. Bijvoorbeeld als mijn vrouw zou willen gaan skiën, of parachutespringen, dat nabestaanden daar dan zeggenschap over willen hebben", legt Tim uit.
Yvonne en haar man Tim Hoogenbosch.
Yvonne en haar man Tim Hoogenbosch. Omroep Gelderland © Omroep Gelderland
"Aan de andere kant heb je zelf vaak het idee dat je donororgaan van iemand komt die heel jong en actief was. Maar dat hoeft niet per se en dat wil je niet altijd weten."

Meestal geen bedankbrief'

Yvonne en Tim maken zich er sindsdien hard voor dat 'getransplanteerden' (mensen die een orgaan gekregen hebben) hun donoren bedanken. Wetend hoe moeilijk dat kan zijn, helpt Tim nu mensen om die brief te schrijven. "Ik las op gegeven moment een verhaal in de krant van een stel dat hun dochter verloren was. Zij had heel veel organen afgestaan, maar de ouders waren heel teleurgesteld dat ze van niemand een bedankbrief hadden gekregen. 70 procent schrijft geen bedankbrief, dat is veel en veel te hoog."

'Wil ik dan nog wel donor worden?'

Tim, docent Nederlands, kaartte het ook aan in zijn klas. "Daar vroegen leerlingen zich ook af: wil ik nog wel donor worden, als ik niet weet of het goed terecht komt?"
Yvonne weet inmiddels door omstandigheden ook hoe het aan de 'andere' kant voelt. "Een vriendin van mij is onlangs overleden en heeft ook organen afgestaan. Dat is niet niks: iemand moet eerst nog acht uur lang geopereerd worden, in leven gehouden worden door een beademingsmachine. Als familie moet je acht uur wachten om afscheid te nemen. Iemand anders is doodgegaan, maar daardoor kan jij nog leven. Dat is zo'n geluk, dat dat kán. Ook van deze vriendin is het mooi dat ze zo op een bepaalde manier nog verder leeft."