Nieuws

Biografie Marjolein Bastin: 'Tekenen is ademen'

WEKEROM - In Zwolle is woensdag de biografie van tekenares Marjolein Bastin uit Wekerom 'Tekenen is ademen' gepresenteerd, geschreven door Anneke Muller.
Bastin tekende talloze boeken en illustraties en ontwierp vele kaarten voor Hallmark.

'Ik ben niets bijzonders'

'Ik wilde helemaal geen biografie', stelt Bastin. 'Waar moet je over schrijven? Ik ben niets bijzonders. Ik teken lekker en hou ontzettend van mijn werk. Maar echt spannend ben ik niet.'
Muller wist haar uiteindelijk toch te overtuigen. 'Ze ging uitleggen dat het heel leuk zou zijn voor al die fans. Ik dacht 'ik vind je aardig' en misschien kunnen we eens over wat praten. Zo is het langzaam gegroeid. Ze is er 6 jaar lang mee bezig geweest. In het begin vind je het eng je diepste roerselen te delen.'

'Jaren mijn potlood niet durven aan te raken'

'We zijn door mijn hele leven gegaan. Ook de periodes die heel moeilijk waren. Zoals op de kunstacademie. Ik had gehoopt op een bepaalde richting en die richting gingen we helemaal niet uit. Een periode waar ik verdwaald was en waar ik moeilijk uit ben gekomen. Ik heb een paar jaar mijn potlood niet aan durven te raken.
Nu is dat wel anders. 'Ik zou niet zonder tekenen kunnen. Gelukkig zijn heeft te maken met mijn penseel, mijn werk, het creëren. Dat is ademen', verwijst Bastin naar de titel van haar biografie.

'Elke tekening een gevecht'

Bescheiden is Bastin over haar kunnen: 'Talent wil ik het zeker niet noemen. Ik kan niet zomaar prachtig tekenen. Het is meer het houden van, de liefde voor wat ik doe, maar elke tekening is moeizaam. Elke keer een klein gevecht.'

Swiebertje

Haar vader schreef de boeken over Swiebertje, later ook een populaire tv-serie in de jaren '60 en '70. 'Joop Doderer (de hoofdrolspeler, red.) kwam bij ons over de vloer. Dat waren dolle ontmoetingen. Mijn moeder moest opeens whiskey-soda's schenken. We kwamen wel een beetje in een andere wereld terecht.'

'Het prachtige leven gaat door'

'Ik ben ontzettend dankbaar', blikt Bastin naar haar leven. 'Ik kan altijd de deur opendoen en naar buiten lopen. Dan heb ik de madeliefjes, de bomen, vogels, vlinders. Dat zal altijd bij me blijven. Als ik er niet meer ben, gaat het prachtige leven gewoon door.'