Column Vincent Cantrijn - Beestenbende

Vincent Cantrijn
Vincent Cantrijn © RN7
REGIO - Columnist Vincent Cantrijn schrijft wekelijks over politiek en maatschappelijke ontwikkelingen in de regio. Deze week maakt hij zich druk over beestjes.
Kijk- en luisteronderzoek is aan mijn columns niet besteed. Toch vermoed ik dat er onder mijn trouwe volgers genoeg mensen zijn die zich dé zomerhit van Ronnie en de Ronnies uit 1967 zullen herinneren: ‘Weet je wat ik zie als ik gedronken heb? Nou nou? Allemaal beestjes. Nou, nou nou. Zo veel beestjes om me heen.’ Iedereen zong het in die tijd. Gek werd je ervan.
Ik moest er aan denken toen ik las dat de Vierdaagselopers komende week geteisterd kunnen worden door beestjes. Er zijn volgens onderzoekers van de Universiteit van Wageningen meer dan voldoende teken, eikenprocessierupsen, wespen en muggen in aantocht. Het zou wel eens een plaag kunnen worden. Daar gaan we weer. Nou, nou, nou. Allemaal beestjes om me heen!
Er waren nog meer beesten in het nieuws. In Malden klaagden bewoners bij de gemeente dat kauwen te veel lawaai maakten in hun buurt. Dus overlast. Een afgerichte woestijnbuizerd, met de toepasselijke naam Loedertje, werd twee keer per dag een half uurtje ingezet om de vliegende hangjongeren te verjagen. Dat was efficiënter dan een samenscholingsverbod. Faunabeheer Gelderland en de Dierenbescherming moesten door de gemeente geraadpleegd worden of het niet verboden was om kauwen te verjagen na klachten van bewoners dat ze te veel lawaai maken.
Als ik zoiets lees, krijg ik vanzelf goede zin. Ik heb het voorrecht om aan het Wijchens Meer te wonen. In de lente weten de tientallen ganzen van gekkigheid niet wat ze moeten doen qua hormonen. Een herrie van jewelste. Als de kuikens zijn geboren wordt het territorium luid gakkend bewaakt. En wat te denken van het kikkerconcert dat zich vooral tijdens de nacht openbaart. Een alles doordringend geluid, waardoor we genoodzaakt zijn het raam van de slaapkamer te sluiten. Voor mij geen reden om de gemeente te bellen met de vraag of het wat zachter kan met die kwakende en gakkende dierlijke hangjongeren.
In Nijmegen hoeft de Partij voor de Dieren voor al die beestenproblematiek even niet gebeld te worden. Daar hebben ze momenteel namelijk hele andere sores aan hun hoofd. Dat komt door boegbeeld Michelle van Doorn. Al meer dan vier jaar is ze fractievoorzitter in de raad. Een paar weken terug deed ze een politiek stapje terug door het inleveren van het fractievoorzitterschap. Afgelopen week bedankte ze voor het lidmaatschap van de partij. Haar raadszetel houdt ze wel. Ze gaat als éénvrouwspartij verder onder haar eigen naam.
Volgens haar verklaring zijn er onoverbrugbare verschillen van mening met de rest van de fractie. Meer weten we niet. Mooi is dat. De Partij voor de Dieren was in maart een van de winnaars van de verkiezingen. Kiezers hadden groot vertrouwen in de uitgangspunten. Een paar maanden later is er intern stront aan de knikker over diezelfde uitgangspunten. Maar de kiezers krijgen niks te horen over het hoe en wat. Dat lijkt nergens op. Hoe zou het toch komen dat het vertrouwen in de politiek afneemt. De Partij voor de Dieren is zo een mix van Carnaval des Animeaux en beestenbende.
Vincent Cantrijn