Rivierengebied

“Humor maakt licht wat zwaar is”

“Humor maakt licht wat zwaar is”
“Humor maakt licht wat zwaar is” © SRC
VARIK - De Varikse cabaretière Manon Kroezen (29) is on tour met '…en toch ga je dood'. Sinds maart staat ze met deze voorstelling op de planken. Eigenlijk was het de bedoeling om aan het begin van dit jaar al te starten met een ronde langs woonkamers, dorpshuizen en kleinere theaters. “Ik was de eerste keer best zenuwachtig om na anderhalf jaar weer op te treden.”
Volgens Manon valt de voorstelling heel goed. “Het is grappig om te merken dat het publiek wisselend reageert op mijn grappen,” vertelt ze. “Aan het begin van de show zit een gniffelgrap als aanmaakhout over de Oekraïense slag. De ene keer lacht iedereen hartelijk mee, de andere keer valt de zaal doodstil. Ik vraag me dan af of ik de grap eruit moet halen of deze anders moet timen.”

Meer, meer, meer

Manon vraagt zich in '…en toch ga je dood' af waarom we altijd meer willen dan we nodig hebben? “Zijn we ooit succesvol genoeg? Zijn wij ooit gelukkig genoeg? Hebben wij als mens überhaupt ooit genoeg? Nee, natuurlijk niet.” Ze maakt muzikaal cabaret over ons menselijk gedrag. Door middel van vlijmscherpe literaire liedjes en grappige anekdotes waarbij ze lekker grofgebekt over het podium heen walst, houdt ze het publiek een spiegel voor.

Multitalent

De 29-jarige Varikse is een multitalent. Naast cabaretière is ze componiste, actrice en schrijfster. “Met cabaret kun je van alles wat. Ik ben opgeleid aan de Koningstheateracademie in Den Bosch. Daar hebben Kitty Schippers, Katinka Polderman en Pieter Derks hun opleiding ook gedaan.” Twee dagen in de week werkt Manon als muzikaal begeleidster bij een kleinschalige dagbesteding voor mensen met dementie in een dorp onder Eindhoven. Deze ervaringen hebben geleid tot het schrijven van het boek Rudy doet ook nog mee. “Dat gaat over de impact van dementie op het leven van degenen die het treft, hun geliefden en hun familie en kennissen.”

Dirigente

Onlangs is ze gevraagd om dirigente te worden van het plaatselijke koor Zanglust. Ze twijfelde eerst even, maar het bleek een goed alternatief voor het lesgeven op een muziekschool. “Het is gewoon lekker klein. Ik hoef daar geen hoog ambitieniveau voor de koorleden na te streven. Ik vind het zo ontzettend leuk om met liefhebbers te werken. Ze hebben echt plezier in het zingen. Dat vind ik mooi om te zien. Daar draait het uiteindelijk toch allemaal om.” De duizendpoot vindt het voor haar eigen ontwikkeling belangrijk dat ze dit doet naast haar carrière als professional. “De koorleden tonen echt plezier in het proces van oefenen en repeteren. Dat vergeet ik zelf nog wel eens te maken. Hetzelfde kom ik tegen als regisseuse van Korsen en Kaaien, een amateurtoneelvoorstelling door inwoners van Heesselt en Varik. Ik denk dan: ‘Oh, ja, dit is passie’. Ik neem dit bewust of onbewust mee in mijn eigen werk,” aldus de Varikse.  

Nieuw materiaal

De cabaretière neemt alles van haar voorstellingen op. Ze hoort ook precies hoe het publiek reageert en of de timing van haar grappen goed is. “Af en toe doe ik wat variaties en maak ik ondertussen nieuwe stukken. Dat maakt de show ook per keer anders en zo kom ik aan nieuw materiaal. De inhoud gaat altijd ergens heen. Thuis is me dat duidelijk. Op ‘t toneel niet altijd. Daarom doe ik regelmatig aanpassingen.” Of ze in de nabije toekomst een boek maakt over haar avonturen als dirigente is onwaarschijnlijk. “Ze zijn wezen kijken bij één van mijn voorstellingen. Ik heb hun daarna gevraagd of ik nog mocht terugkomen. ‘Ja, als je je inhoudt’ hadden ze gezegd. We houden het maar mooi bij het zingen.”

Ruimte voor grappen

De Varikse vindt dat er ook in het huidige tijdsgewricht ruimte is voor grappen. “Daar is maar één manier voor: door me nergens door te laten tegenhouden. Als ik een grap maak, is dat met een reden. Niet om iets kapot te maken. Een belangrijk persoon mag dit tegenwoordig niet meer. Ik ben nu nog relatief onbekend, dus ik mag mijn gang gaan. In de toekomst is dat vast anders, maar dan ga ik ook niks uit de weg. Ik vind dat je overal grappen over moet kunnen maken. Humor maakt licht wat zwaar is. Als je humor inzet om een boodschap over te brengen, dan mag je overal grappen over maken, vind ik.”

Ironie

Manon stelt graag een ironische observatie aan de kaak. “Mensen in het publiek denken vaak als je een try out doet of optreedt, dat je dan prijs stelt op hun mening. Tijdens de voorstelling is mij al lang duidelijk of iets werkt of niet. Daarnaast zijn er ook anderen die het leuk vinden om grappen mee te verzinnen. Dat is juist zo ironisch, want deze show '…en toch ga je dood' gaat over het jezelf constant in het middelpunt van de belangstelling te willen plaatsen.”