Lokaal

Niek heeft geluk gehad: “Ik had een deel van mijn voet kunnen kwijtraken”

Niek wordt thuis goed verzorgd door zijn moeder.
Niek wordt thuis goed verzorgd door zijn moeder. © RTV Nunspeet
NUNSPEET - De 11-jarige Niek kan gelukkig weer een beetje lachen. Het gaat naar omstandigheden dan ook goed met hem. Woensdagmiddag werd hij door een drietal oudere jongens in Nunspeet uitgedaagd om op een nitraat te stappen. Dit leverde hem een behoorlijke brandwond op onder zijn voet.
Thuis ligt hij op de bank en heeft hij dagelijkse verzorging nodig, van de dokter en zijn moeder. De pijn komt met vlagen maar mede dankzij een flinke dosis paracetamol en het adequaat handelen van de huisarts is erger voorkomen.
“Ik was met mijn vriendje aan het fietsen. Op een gegeven moment zagen we jongens vuurwerk afsteken. We dachten er wel omheen te fietsen maar toen zeiden de jongens: ‘Hey jochies jullie moeten ook vuurwerk afsteken, dat is leuk en gaaf en dan moet je er ook op gaan staan’.” Nadat Niek en zijn vriendje er eerst nog bij stonden te kijken drongen de jongens meer aan. “Ze zeiden steeds ‘doe dan, doe dan’, en toen heb ik het gedaan.”
Volgens Niek waren de jongens zelf ook bezig met vuurwerk en keken ze uiteindelijk naar hoe het fout ging. “Op dat moment moesten ze lachen en fietsten ze weg.”

Sok in de fik

Niek had enorme pijn aan zijn voet en trok als eerste zijn schoen uit. “Toen zagen we allebei dat mijn sok in de fik stond. Die trok ik ook gelijk uit." Ondertussen had Niek zijn moeder gebeld en afgesproken om elkaar bij de brandweerkazerne te treffen.
“Eerst was het eng en deed het pijn want de onderkant van mijn voet was gewoon zwart.” Een beste blaar was ontstaan zo bleek later. De politie liet aan Niek weten dat hij ergens nog geluk heeft gehad met zijn dikke schoenzolen. “Ik had een deel van m’n voet kunnen kwijtraken als ik niet zulke dikke zolen had.”

Moeder zelf ook in paniek

Ook moeder Angelique is nog steeds geschrokken van het voorval. “Toen ik hem aan de lijn had kon ik er niet veel wijs uit worden. Ik hoorde een hoop geschreeuw en gehuil. Echt paniek zeg maar, bijna op het hysterische af. Ik begreep uiteindelijk wat er gebeurd was maar je bent dan zelf ook in paniek.” Met hoge snelheid is Angelique vervolgens naar de afgesproken plek toe gereden en hield ondertussen haar kind aan de telefoon. De moeder wil benadrukken dat ze goed geholpen is door de politie en door omstanders die te hulp zijn geschoten.
Emoties namen in eerste instantie de overhand bij Angelique. “Als Niek op dat moment wist wie die jongens waren dan had ik ze ik weet niet wat aangedaan. Zo boos ben je op dat moment. Je denkt echt ‘hoe stom kun je zijn’.” Die boosheid is inmiddels afgezakt. “Wat ik nu heel belangrijk vind is niet dat de jongens aan de schandpaal genageld worden, maar dat ze de ballen hebben om mij in de ogen te kijken en te vertellen waarom ze dit leuk vinden. Ook dat ze beseffen dat dit niet grappig is en het heel verkeerd had kunnen uitpakken.”
Ook Niek zou graag willen weten waarom de jongens het hebben gedaan. “Loop niet weg als het fout gaat maar blijf gewoon staan”, aldus Niek. Hij hoopt volgende week wel weer naar school te gaan, al is dat waarschijnlijk wel in een rolstoel of met krukken.